برای دسترسی به متن کامل بیانیه بیت العدل اعظم خطاب به اهل عالم با نام "وعده صلح جهانی" اینجا کلیک کنید.
تفکری نو، گفتمانی نو
بیانیّه وعده صلح جهانی - بخش 1
صلح بزرگی که طی قرون و اعصار آرزوی قلبی نیکانديشان بوده، صلحی که نسلهای بیشماری از عارفان و شاعران در بارهاش سخن گفتهاند، صلحی که کتب مقدّسه در ادوار متوالی نويددهندهی آن بودهاند، سرانجام دستيابی به آن برای ملل جهان ممکن گشته است. برای اوّلین بار در تاريخ بشر هر فرد قادر است که تمامی کرهی زمین را با میلیاردها مردم متنوّعاش در يک چشمانداز واحد مشاهده نمايد. صلح عمومی نه تنها امکانپذير بلکه اجتنابناپذير است. استقرار اين صلح، مرحلهی بعدی تکاملِ کرهی زمین و به قول يکی از متفکّرين بزرگ، مرحلهی "جهانی شدن نوع بشر" است.
اينکه آيا تنها پس از وقوع بلايای وحشتناکِ ناشی از تمسّکِ سرسختانهی نوع بشر به روشهای ديرينه، صلح تحقّق خواهد يافت و يا از طريق يک اقدام ارادی و مشورتی در اين زمان به دست خواهد آمد، گزينشی است که در دست تمامی ساکنان کرهی زمین قرار دارد. در اين لحظهی بحرانی و حسّاس که مشکلات دشوار ملّتها به يک نگرانی مشترک برای همهی جهانیان مبدّل گشته، کوتاهی و قصور در متوقّف ساختن امواج اختلاف و بینظمی کمالِ بیمسئولیّتی خواهد بود.
امّا شواهد امیدبخشی نیز موجود است از جمله: تحکیم فزايندهی گامهايی به سوی نظمی جهانی که اوّل بار در اوايل اين قرن با تأسیس جامعهی ملل برداشته شد، جامعهای که بعداً سازمان ملل متّحد با بنیانی وسیعتر جایگزين آن گرديد؛ کسب استقلال توسّط اکثر ملل جهان بعد از جنگ جهانی دوم که نمايانگر اکمال فرايند ملّتسازی است و تعامل اين ملل نوخاسته با کشورهای کهن در علايق مشترک؛ گسترش وسیعِ همکاریهای متعاقب در زمینههای علمی، آموزشی، حقوقی، اقتصادی و فرهنگی در بین ملّتها و گروههايی که تا به حال جدا از هم و دشمن يکديگر بودند؛ فزونی يافتن بیسابقهی تعداد سازمانهای انساندوستانهی بینالمللی در دهههای اخیر؛ افزايش جنبشهای زنان و جوانانِ خواستار پايان جنگ؛ و ازدياد خودجوشِ شبکههای در حال گسترش مردمِ عادیِ در جستجوی تفاهم از طريق مراودات شخصی.
پیشرفتهای علمی و تکنولوژيکی حاصله در اين قرنِ فوقالعاده خجسته دلالت بر جهش عظیمی در تکامل اجتماعی کرهی زمین دارد و ابزاری را ارائه میدهد که میتواند راه حلّی برای مشکلات عملی نوع بشر فراهم آورد. اين پیشرفتها به راستی وسايل لازم برای ادارهی زندگی پیچیده يک دنیای متّحد را فراهم میسازند. با اين حال هنوز موانع بسیاری وجود دارد. شک و ترديد، برداشتهای غلط، تعصّبات، بدگمانیها و خودخواهیهای کوتهنظرانه، بر روابط بین ملل و اقوام سايه افکندهاند.
ما امنای امر بهائی بنا بر احساسی عمیق از مسئولیّت روحانی و وجدانی، خود را موظّف میدانیم که در اين فرصت مغتنم توجّه شما را به بینشهای نافذی معطوف داريم که حضرت بهاءاللّه مؤسّس ديانت بهائی، بیش از يک قرن پیش برای اوّلین بار به فرمانروايان جهان ابلاغ فرمود.
حضرت بهاءاللّه خاطرنشان میکنند که طوفان ناامیدی از هر سو میوزد و اختلافاتی که نوع بشر را به تفرقه و فلاکت میکشاند روز به روز در ازدياد است و نشانههای تشنّج و هرج و مرج مشاهده میشود زيرا نظام کنونی به نحوی اسفبار ناقص و نارسا به نظر میرسد. تجارب عمومیِ جامعهی بشری اين قضاوت آيندهبینانه را کاملاً تأيید نموده است. نواقص نظم رايج را میتوان در عدم توانايی کشورهای مستقلِّ عضو سازمان ملل متّحد برای تطهیر عالم از کابوس جنگ، در استمرار خطر فرو ريختن نظم اقتصادی بینالمللی، در شیوع هرج و مرج و تروريسم، و در مصائب شديدی که اين بلايا و ديگر عوارض بیشمار برای میلیونها نفر از افراد بشر ايجاد کردهاند به وضوح مشاهده نمود. تهاجم و تعارض در حقیقت چنان تار و پود نظامهای اجتماعی و اقتصادی و دينی موجود را فرا گرفته که بسیاری به اين باور تن در دادهاند که اين گونه کردار و رفتار جزء لاينفکِّ طبیعت بشری است و ريشهکن کردن آن غیر ممکن میباشد.