اگر از تو بپرسند انسان چیست، چه میگویی؟ موجودی باهوش که دنبالِ لذت میدود، یا چیزی بیشتر؟ نیمهای پنهان در ما هست؛ همان بُعدی که عشق و اخلاق و معنا از آن میجوشد و ما را از یک حیوان صرفا حسابگر جدا میکند. اما چه میشود وقتی یک نظام، چه اقتصادی چه اجتماعی، این نیمه را نادیده میگیرد و انسان را فقط یک جسم گرسنه و دنبال لذت میبیند؟ آنوقت هرچه بسازد، لنگ میماند. شاید بسیاری از بحرانهای امروز ما، نه از کمبودِ امکانات، که از همین نگاه نصفهنیمه به انسان آب میخورند؛ از این که فراموش کردهایم چه هستیم.
از دل گفتوگو