چقدر از تصورات ما درباره دیگران، فقط از روی ظاهرشان ساخته میشود؟ یک نگاه متفاوت، یک تیپ غریب، و ذهنمان بیدرنگ پروندهای برایشان میسازد و حکماش را هم صادر میکند. اما گاهی کافی است یک قدم نزدیکتر برویم تا ببینیم چهقدر در اشتباه بودهایم. این بار حرف از همان لحظه است؛ لحظهای که آدم میفهمد قضاوتاش بیپایه بوده، و باید بزرگیِ این را داشته باشد که اشتباهش را بپذیرد و عذرخواهی کند. شاید سختترین کار، نه قضاوتنکردن، بلکه پس گرفتن قضاوتی باشد که زود کردهایم. و شاید پل میانِ آدمها، نه از شباهت ظاهرشان، که از یک گفتوگوی صادقانه ساخته شود.
از دل گفتوگو