وقتی مشکلی پیش می‌آید، دو راه داریم: یا به جان هم بیفتیم و دنبال مقصر بگردیم، یا بنشینیم و با هم فکر کنیم. این قسمت درباره همان راه دوم است. هنر مشورت. این که آدم‌ها، بدون تعصب و بی‌آنکه بخواهند نظر خودشان را به کرسی بنشانند، کنارِ هم بنشینند و راهی پیدا کنند. اما این‌جا یک ظرافت هم هست: می‌شود تصمیم گرفت به جای عیب‌جویی، خوبی‌های آدم‌ها را دید، بی‌آنکه چشم را روی مشکلات ببندیم. چون دیدن خوبی، به معنای نادیده گرفتن اشکال نیست. شاید راز حل بسیاری از گره‌ها همین باشد: نه پاک‌کردن صورت مساله، نه حمله به یکدیگر، بلکه گفت‌وگویی آرام و صادقانه برای یافتن راه.
از دل گفت‌وگو