وقتی بلا پشت بلا سر آدم میآید، طبیعی است که بپرسد: اگر خدایی هست، چرا باید اینقدر زجر بکشم؟ خیلیها با همین پرسش، ایمانشان را از دست میدهند. اما گاهی آدمهایی هستند که درست در تاریکترین لحظهها اعتمادشان نمیشکند؛ کسانی که حتی وقتی همهچیز علیهشان است، باور دارند راهی برای روشن شدن حقیقت پیدا میشود. اینجا حرف از همین تفاوت است: میان کسی که رنج، ایماناش را میشکند، و کسی که رنج، اعتمادش را پختهتر میکند. و حرف از این امید است که عدالت، هرچند دیر، بالاخره راهش را پیدا میکند؛ و این که میشود از زیر آوار، دوباره برای خود و فرزندت زندگی ساخت.
از دل گفتوگو