گاهی همان چیزی که از آن می‌ترسیدیم یا به آن بدگمان بودیم، وقتی نزدیک می‌رویم، درست عکسِ تصورمان از آب درمی‌آید. آدمی که برایش پرونده مشکوک ساخته بودیم، ممکن است در سکوتِ خانه‌اش مشغولِ کاری باشد که زندگیِ آدم‌های دیگری را روشن می‌کند. این قسمت یک روی دیگرِ فن‌آوری را نشان می‌دهد؛ نه ابزاری برای فروشِ بیشتر یا غرق‌شدن در صفحه گوشی، بلکه دستی که می‌تواند چشم و گوشِ کسی شود که از آن محروم است. شاید بزرگترین کاربردِ هوش و دانشِ بشر همین باشد: در خدمتِ انسان قرار گرفتن، به‌خصوص آن‌ها که بیشتر به کمک نیاز دارند. شاید درسِ ماجرا این باشد که پیش از قضاوت، باید شناخت.
از دل گفت‌وگو