با هم در خانه
هدف
ویروس کرونا پدیدهای به ظاهر ناچیز که بشر را تکان داد، ویروس کرونا مرز نمیشناسد، ما انسانها به همدیگر وابسته و نزدیک هستیم، امیدوار باشیم تعصبات نژادی و تعصبات ملی و تعصبات جنسی از بین برود، در شرایط فعلی اهمیت بیشتری به قشر جوان و اطفالان خود بدهیم، در ایجاد محیطی برای شکوفایی قابلیتهای همه افراد دنیا کوشا باشیم، بعد از کرونا چطور با مشکلات کنار بیاییم؟ نگرانی از شرایط بعد از کرونا، نمیدانیم تغییرات حاصل از کرونا به چه سمتی میرود. اضطراب ندانستن از این که بعد از کرونا چه خواهد شد، ندانستن و از دست دادن سبب اضطراب میشوند. ایجاد هدف حس سازندگی به وجود میآورد، بیندیشیم که هدف من به عنوان عضو جامعه چیست، هدف ما باید والاتر از آن چیزی باشد که از دست دادهایم، والدین چطور میتوانند در فرزندانشان دیدگاههای جدید به وجود آورند؟ اهداف جدید برای ساختن جامعهای بهتر، استفاده بهینه از فضای مجازی، سعی کنیم برای هر سه بعد انسانی، جسمانی و معنوی هدف و برنامهای داشته باشیم، زندگی را به صورت روتین ادامه بدهیم، ایمان مثل ریسمانی است که انسان را از مشکلات نجات میدهد، انسان خود را با شرایط جدید سازگار میکند، امید به روزهای پیش رو، در شرایط کرونا همه با واقعیت زندگیشان روبرو شدند، تا چه حد افرادی که با ما زندگی میکنند را میشناسیم؟ سهم ما از دنیا چیست؟ باید تغییراتی در زندگی ایجاد کنیم، دنیا ایستاده تا ببیند ما میخواهیم چکار کنیم، کرونا به ما آموخت که تنها نیستیم، کرونا به ما مشورت کردن را آموخت، از دنیا بریدن را بلد نبودیم، یاد گرفتیم با خودمان روراست باشیم.