قسمت ۵ – گفتگو

Program Picture

پادکست سفید

قسمت ۵ – گفتگو
۰۵ اردیبهشت ۱۴۰۲

ما در جاهای مختلف با افراد مختلفی همصحبت می‌شویم. چطور گفتگوهای ما با دیگران می‌تواند عمیق‌تر و باعث رشد فکری ما بشود؟ چطور روابط سالم و سازنده‌ای برقرار کنیم؟

***

در پادکست قبلی در مورد معاشرت صحبت کردیم و گفتیم هر کدوم از افراد منبع بالقوه‌ی یادگیری هستن و ما می‌تونیم از تجربه‌های اونها یاد بگیریم. اما چطور می‌تونیم معاشرت تاثیرگذار عمیقی داشته باشیم؟ آیا همه‌ی روابط ما سبب یادگیری میشه؟ یا این فرصت رو باید به وجود بیاریم؟ گفتگوهای ما حول چه چیزهایی می‌چرخه؟ آیا باعث ایجاد سازندگی میشه؟ مثلا آیا با گلایه کردن و غیبت کردن می‌تونیم یادگیری ایجاد کنیم؟ چطور صحبت‌هامون رو از سطح مسائل رومره زندگی به مسائل عمیق‌تر سوق بدیم؟

پروردگار به ما چشم داده که در جهان نگاه کنیم و به آنچه که وسیلۀ تمدن و انسانیت است توجه کنیم. همین طور به ما  گوش‌هایی بخشیده تا کلمات حکمت‌آمیز عقلا و دانایان را بشنویم، پند بگیریم، و تلاش کنیم به آنها عمل کنیم. حواس و قوای باطنیه‌ای به ما داده که در امور خیریۀ بشریت صرف کنیم و به عقل، ما رو بین انواع موجودات ممتاز کرده، که دائم در امور کلیه و جزئیه و مهمه و عادیه مشغول گردیم تا همه در قلعه‌ی دانایی محفوظ بمونیم و در هر زمانی به جهت سعادت بشریت چیز جدیدی ایجاد کنیم. چقدر انسان شریف و عزیز است اگر اینطوری عمل کنه، اما برعکس اگر از منفعت دیگران چشم‌پوشی کنه و در فکر منافع ذاتیه و اغراض شخصیۀ خودش باشه، عمر گرانبهای خودش و دیگران رو هدر داده. اگه حواسمون باشه از این نعمت‌هایی که خداوند به ما داده درست استفاده کنیم، گفتگوهامون و روابطمون در سطح عمیق‌تری جای می‌گیره.

در هر زمان و در فضاهای اجتماعی مختلف، گفتمان‌هایی در مورد جنبه‌های گوناگون پیشرفت نوع بشر در جریان است، مثل گفتمان‌هایی درباره‌ی نقش دین در اجتماع مدرن، هماهنگی بین علم و دین، برابری زن و مرد، اصل یگانگی بشر، عدالت، بهداشت، و … . ما می‌تونیم در محیط‌های مختلف، در جریان تحصیلات، شغل و یا فعالیت‌های حرفه‌ایمون در این گفتمان‌ها شرکت کنیم، از دیگران و همراه با آن‌ها یاد بگیریم و دانش شخصی خود را در بحث‌هایی که مطرح میشه بیان کنیم.

ما می‌تونیم در مورد مفاهیم مختلف و بنیادی زندگی با هم گفتگو کنیم و از هم یاد بگیریم. گروهی از جووونا با هم به سینما رفته بودن و بعد از سینما بحث عمیقی بینشون شکل گرفت: آیا عشق چیزیه که در فیلم‌ها می‌بینیم؟ شما چی؟ هیچ وقت در مورد چنین موضوعی با دوستاتون گفتگو کردین؟ شما در مورد عشقی که در فیلم‌هاست چی فکر می‌کنید؟ این یه نمونه از گفتگو با پایان بازه. شاید بخواید اون رو با دوستاتون در میون بذارید و ادامش بدین.

ساخت جهانی توسعه‌یافته از نظر مادی و روحانی فقط به وسیله ما ایجاد نمیشه. خیلی از افراد دیگه هم هستن که در آرزوی اتحادن و برای صلح بی‌وقفه تلاش می‌کنن. برای اینکه از این افراد یاد بگیریم و بتونیم دانش و تجربه شخصیمون رو با دیگران در میون بذاریم، می‌تونیم با افرادی که دغدغه‌ی مسائل مهم بشریت رو دارند، گفتگو کنیم.

هدف از شرکت در گفتمان‌ها در هر سطحی که صورت گیرد این نیست که دیگران رو مجبور کنیم مثل ما فکر کنن. همین طور قرار نیست این کار مثل روابط عمومی یا خیلی آکادمیک انجام بدیم. ما تلاش می‌کنیم در روابطمون حالتی از یادگیری ایجاد کنیم. یه  گفتگوی حقیقی. قطعا ما جواب همه‌ی مشکلات بشر رو از قبل نمی‌دونیم، ولی می‌تونیم در جهت پیشبرد تمدن از افراد و گروه‌های همفکر یاد بگیریم و دانشمون رو به اشتراک بگذاریم.

در واقع گفتگو درباره‌ی جنبه‌ی معنوی وجود انسان به تدریج باعث کم‌رنگ شدن تعصبات مختلف میشه و محیط‌هایی شکل می‌گیره که در آنها صداقت و بخشندگی و انصاف و اعتماد وجود داره. توانایی جامعه برای مقابله با نیروهای مخرب اجتماعی مانند تعصب، بی‌تفاوتی و فساد بیشتر میشه. همکاری به عنوان یک ارزش شناخته می‌شود، نیروی ارادۀ جمعی تقویت می‌شود و حس مسئولیت نسبت به جامعۀ محلی و محیط اطراف فراگیر میشه.

مثلا ممکنه در فضای اجتماعی محلی ما که کودکان و نوجوانان زیادی برای بازی داخل محل میان، مطرح کردن گفتگویی در مورد تعلیم و تربیت کودکان، می‌تونه برای والدین بچه‌ها یادگیری زیادی ایجاد کنه. هر کدوم از پدر و مادرا تجربیاتی دارن که می‌تونن اون با دیگران به اشتراک بذارن. به کمک هم می‌تونن فضایی برای رشد و پرورش کودکان محله‌شون ایجاد کنن و اینطوری یه گفتگو باعث ایجاد یادگیری میشه.

news letter image

ثبت نام در خبرنامه