تصور کن لحظهای که ترس مثل سایهای سنگین بر تمام وجودت چیره شده، اما این بار به جای فرار یا انکار، روبهرویش میایستی.
اگر شجاعت، نه غیاب ترس، بلکه رقصیدن با آن باشد؟ اگر کلید صلح درونی، دقیقا همان جایی باشد که بیشترین وحشت را تجربه میکنیم؟
آیا صلح درونی بدون شجاعت ممکن است؟ یا شجاعت، کلید اصلی رسیدن به آن است؟