انسانم، روبروی تو

تصور کن لحظه‌ای که روبه‌روی یک انسان دیگر می‌ایستی و ناگهان چیزی در وجودت تکان می‌خورد.

آیا مسئولیت همین است؟ یک تعهد ناگهانی و عمیق که از نگاه کردن به چهره‌ دیگری شروع می‌شود؟ یا فراتر از آن، مسئولیت ما به کسانی است که هنوز به دنیا نیامده‌اند و جهانی که قرار است برایشان به ارث بگذاریم؟

در این قسمت از پادکست «آشتی» به قلب مفهوم مسئولیت می‌رویم؛ جایی که اخلاق از یک مواجهه‌ ساده و انسانی آغاز می‌شود و تا آینده‌ دور، زمین و نسل‌های بعدی کشیده می‌شود.

انسان بودن یعنی پاسخ‌گو بودن؟ پاسخ‌گو به اکنون و به فردایی که هنوز نیامده است؟