شهادت حضرت باب

حضرت باب که به حضرت اعلی نیز معروف است با آن که خود صاحب کتاب و شریعتش مستقل بود مقصد اصلی رسالت خویش را بشارت به ظهوری اکبر و اعظم از رسالت خویش بیان فرمود و در این باره در اکثری از آثار خویش تأکید شدید فرمود. [... اکثر پیروان حضرت باب در آغاز تصوّر می‌کردند که مقصود ایشان از عنوان باب ادّعای وساطت فیض از حضرت صاحب الزّمان است ولی بعداً دریافتند که مقصودشان وساطت فیض از حضرت بهاءاللّه بود که در آثار خود به ظهور ایشان وعده داده با عنوان «مَن یُظهِرُهُ اللّه» (آن که پروردگار او را ظاهر خواهد نمود) از ایشان یاد نموده بود. ایشان در آثار خود به وضوح مقام حضرت بهاءاللّه را بزرگ‌تر از مقام خود می‌شمرد.] این بشارت علناً بعد از نوزده سال پس از اظهار امر حضرت باب صورت پذیرفت و موعود جمیع کتب مقدسه در ۱۸۶۳ به نام بهاءالله پرده از رخ برگرفت.