شهین خانم یک زن محترم و خیرخواه جامعه است. اون فکر میکنه مسئولیت داره همه مردم رو از گمراهی نجات بده.
گاهی اوقات بیشتر از اونکه حواسمون به رفتار و افکار و زندگی خودمون باشه، درگیر زندگی بقیه میشیم، عیبهاشون رو شناسایی میکنیم و با بقیه در موردش صحبت میکنیم. آیا این باعث نمیشه اعتماد رو تو جامعه کم، و بدبینی رو بیشتر کنیم؟ آیا با تمرکز روی عیبهای دیگران و صحبت دربارشون، فرصت رشد رو از خودمون نمیگیریم؟
ما در این روزگار