«دوستان عزیز و محبوب، هرچند ایّام پرافتتان است و زمانه آشفته و متلاطم، امّا شما را بر آن میداریم که نهراسید و مأیوس نگردید. مثل اعلی، حضرت عبدالبهاء ما را نصیحت فرمودهاند که توکّل بر الطاف حقّ نماییم و ”در هر حال امیدوار“ باشیم و ”در هیچ حالتی نومید“ نگردیم و هر نفس مأیوس را چشمۀ امید شویم. در مقابله با افق تیره و تار عالم، امیدواری سرمایهای است کمیاب و گرانبها امّا سرمایهای که جامعۀ اسم اعظم بر مبنای اعتقاد راسخ به آیندۀ نوع انسان و نیز به واسطۀ آنچه از تجربۀ خود آموخته است، از آن سرشار و بهرهمند است. بیشمارند نفوسی که طالب و مشتاق طلیعۀ امیداند، نوری که شما قادرید به قلوبشان بیفشانید.»
بخشی از پیام بیتالعدل اعظم - اردیبهشت ۱۴۰۵