لاپاز، بولیوی - خولیا پاچاکوپا یاکسا پارچهای سنتی و دستبافت به نام آگوایو را بالا گرفت و با دست نقش زیگزاگ آن را دنبال کرد.
او به حاضران در مرکز ملی بهائیان در لاپاز گفت: «این بافته مانند یک کتاب است.» مادرش به او آموخته بود که در این نقش مسیر زندگی را ببیند: مسیری که با دشواری و شادی، اشتباه و یادگیری همراه است و باید همچنان در آن پیش رفت.
برای خانم پاچاکوپا، از رهبران بومی قوم یامپارا، این پارچه حامل دانشی بود که نسلبهنسل منتقل شده بود. این بافته همچنین اندیشهٔ محوری مجموعهنشستهای «بافتن آینده» را بهخوبی نشان میداد. دفتر امور خارجی بهائیان بولیوی این نشستها را برگزار کرده است.
منبع: سرویس خبری جامعه بهائی