رضوان

حضرت بهاءاللّه در سال ۱۲۷۹ ه ق/ ۱۸۶۳ م، پس از آنکه مقامات عثمانی به تحریک دولت ایران حکم تبعیدشان را به استانبول صادر کردند، بغداد را ترک نموده به مدّت دوازده روز در باغی در خارج آن شهر توقّف کرد و در این محلّ که در آثار بهائی باغ رضوان نامیده شده به اطرافیان خود ابلاغ نمود که ایشان من یظهره اللّهِ موعود در آثار حضرت باب است.