رضوان
حضرت بهاءاللّه در سال ۱۲۷۹ ه ق/ ۱۸۶۳ م، پس از آنکه مقامات عثمانی به تحریک دولت ایران حکم تبعیدشان را به استانبول صادر کردند، بغداد را ترک نموده به مدّت دوازده روز در باغی در خارج آن شهر توقّف کرد و در این محلّ که در آثار بهائی باغ رضوان نامیده شده به اطرافیان خود ابلاغ نمود که ایشان من یظهره اللّهِ موعود در آثار حضرت باب است.
برنامههای شنیداری

آن بهار دلنشین
در سه ویژهبرنامهی پیش رو، به عید رضوان میپردازیم؛ اما نه فقط بهعنوان یک مناسبت مذهبی، بلکه بهعنوان نقطهی عطفی در تاریخ بشریت. با هم سفری خواهیم داشت به دل تاریخ، به باغی در کنار رود دجله که بعدها به باغ رضوان معروف شد. جایی که حضرت بهاءالله پیام وحدتآفرین خود را اعلام کردند؛ پیامی

راز گل سرخ
با مهمانان برنامه راجع به اهمیت و نقش عید رضوان صحبت میکنیم و گفتگویی هم با چند تهیه کننده داریم که تجربیاتشون رو با ما در میون میگذازند و برنامه هاشون رو بهمون معرفی میکنند.

از رویش شکوفهها بگو
ما آدمها مثل یه کتابخونهایم؛ توی دل هر کدوممون کلی قصه، خاطره، حس و تجربهی خاص جا گرفته. بعضی وقت ها فقط کافیه پای قصهی یه نفر بشینیم تا یک پنجرهی جدید توی ذهنمون باز بشه. یک دید تازه، یک فهم عمیقتر، یا حتی یه همدلی بیشتر با دنیا و آدمای دور و برمون.
