لینک کوتاه شده این مطلب:
https://persianbahaimedia.org/?p=39872

۹ پیک یزدان – ۲۳ – حضرت

67

موضوع: شرح حیات و تعالیم حضرت محمّد ۹

سخنران: دکتر نصرت‌الله محمّد حسینی

شما میتوانید متن کامل این برنامه را ازاینجا دانلود کنید
شما می توانید فایل صوتی را از اینجا دانلود کنید.

رادیو پیام دوست: شنوندگان عزیز رادیو پیام دوست، آقای دکتر نصرت‌الله محمّدحسینی استاد پیشین دانشگاه طهران و پژوهشگر بهائی، در مسیر شرح تاریخ و تعالیم دیانت بهائی که خود بخشی از بحث کلّی ایشان در بارۀ تاریخ و تعالیم آئین‌های آسمانی به ویژه وحدت اساس ادیان الهی است، در هفته‌های اخیر حیات و تعالیم حضرت محمّدابن عبدالله رسول اکرم الهی را مورد بررسی و مطالعه قرار داده‌اند. همانطور که هفتۀ پیش وعده دادند امروز موضوع حجیّت و اعجاز قرآن شریف را مورد پژوهش قرار خواهند داد. در برنامۀ امشب بحث ایشان در باب تاریخ و تعالیم اسلام پایان می‌گیرد و از هفتۀ آینده به بررسی تاریخ و تعالیم امر بهائی به تفصیل خواهند پرداخت.

دکتر محمّد‌حسینی: بسیار سپاسگزارم، شنوندگان عزیز و پرمهر و باوفای رادیو پیام دوست، پس از درود فراوان، همانطوری که اشاره فرمودند امروز به بررسی علّت حجیّت و اعجاز قرآن شریف خواهیم پرداخت. تا کنون بدین نکته توجّه کرده‌ایم که قرآن شریف اعظم معجزۀ رسول‌الله است و هر زمان از آن حضرت تقاضای آیت یعنی معجزه شده است قرآن را معجزۀ حضرتشان دانسته‌اند. اجازه بفرمائید در این خصوص آیات قرآن شریف را زیارت نمائیم. باید توجّه داشت که آیات الهی به عبارت دیگر کتاب الهی معجزۀ دائم باقی است. هر معجزۀ دیگری از رسولان الهی نقل شود برای مردم خاصّ و در زمان مخصوص معتبر است و اصولاً مخالفان گفتۀ نقل کنندگان این معجزات را هرگز نپذیرفته‌اند. آیات قرآن شریف این نکته را تائید می‌نماید. چنانکه از جمله در سورۀ انعام می‌فرماید: «وَ ما یُشعرُکم انّها اذا جاءت لایؤمنون» و در سورۀ بنی اسرائیل می‌فرماید: «و ما مَنَعنا اَن نُرسلَ بالآیات الاّ اَن کذّب بها الاوّلون». در هر دو آیۀ قرآن ذکر است که اگر معجزات ظاهر گردد منکرین مؤمن نمی‌شوند. به فرمودۀ قرآن شریف مخالفان حتّی اگر معجزات را خود نیز مشاهده نمایند خواهند گفت که این سحر آشکار است.
در سورۀ قمر در این خصوص چُنین نازل گردیده است: «وَ اِن یَرَوا آیهً یُعرضوا و یقولوا سِحر مُستَمرُّ». و اگر مخالفین معجزه‌ای ببینند اعراض نمی‌نمایند یعنی روی بر می‌گردانند و می‌گویند این جز جادو چیز دیگر نیست. مخالفان حتیّ به ردّ آیات الله یعنی کتاب الهی نیز پرداخته‌اند و خداوند از جمله در سورۀ آل عمران بدین نکته اشاره فرموده است: «فَان کذّبوک فقد کُذّب رُسُلٌ من قبلک جاؤوا بالبیّنات و الزبر و الکتاب المنیر». ای محمّد اگر ترا تکذیب کرده‌اند بدان که رسولان پیش از تو را نیز تکذیب کرده‌اند اگر چه با بیّنات یعنی دلائل محکمه و کتاب الهی آمده‌اند.
باری همانگونه که چند بار به عرض رسید قرآن شریف اعظم معجزۀ حضرت رسول اکرم است. در چند جای از قرآن کریم تحدّی به آیات گردیده است. به عبارت دیگر آیات الهی اعظم معجزۀ رسول‌الله تلقّی گشته است. در سورۀ عنکبوت می‌فرماید که مخالفان گفتند چرا از محمّد معجزاتی به اذن خداوند ظاهر نمی‌شود. بگو ای‌ محمّد معجزات نزد خدا است و من اِنذار کننده یعنی ترساننده‌ای بیش نیستم. ای محمّد آیا کتاب الهی که بر تو نازل نمودیم تا بر ایشان تلاوت شود آنان را کفایت نمی‌نماید. کتابی که در آن رحمت و ذکر الهی برای مؤمنین است. این مُفاد دو آیۀ مبارکه است. عین دو آیه چنین است: «و قالوا لولا اُنزل علیه آیات من ربّه قل انّما الآیات عندالله و انّما انا نذیٌر مبین. اَوَلَم یَکفهم اَنّا انزلنا علیک الکتاب یتلی علیهم انّ فی ذلک لرَحمهُ و ذکری لقوم یؤمنون». در چند جای از قرآن شریف آمده است که احدی از مخالفان نمی‌تواند سوره‌ای یا چند سوره‌ای مانند این کتاب مجید بیاورد. برای مثال در سورۀ یُونُس می‌فرماید: «اَم یقولون افتریهُ قل فاتوا بسورهٍ من مثله و ادعوا مَن استَطعتم من دون الله ان کنتم صادقین». آیا نمی‌گویند که محمّد دروغ بسته است به خداوند یعنی به دروغ می‌گوید که این آیات، آیات الهی است. اگر راست می‌گویند سوره‌ای مانند آن بیاورند.
غالب پژوهشگران جهان اسلام فصاحت قرآن شریف را اعظم دلیل اعجاز آن دانسته‌اند. در آثار مقدّس آئین بهائی جهات حجیّت و اعجاز قرآن کریم توضیح گشته است. بهائیان عقیده دارند که قرآن مجید در اوج فصاحت نازل گردیده است. البتّه باید توجّه داشت که مخالفان قرآن شریف این نکته را مورد تردید قرار داده‌اند و قرآن را افصح کتب یعنی فصیح‌ترین کتاب نمی‌دانند. اگر چه فصاحت قرآن شریف مسلّم است ولیکن دلیل اصلی و حجّت گویا و رسای اعجاز این کتاب آسمانی نیست. قرآن شریف در سورۀ انعام می‌فرماید: «فللّه الحجّه البالغه» خدا را حجّت بالغه یعنی حجّت رساست. بعد در سورۀ قمر می‌فرماید: «و لَقد یَسَّرَنا القرآن للذّکر». ما قرآن را برای یادآوری آسان ساختیم باید درک اعجاز قرآن شریف نیز برای همگان آسان باشد.
در آثار مقدّس امر بهائی موضوع علیّت اعجاز قرآن مجید یعنی اینکه دلیل اصلی اعجاز قرآن شریف چیست به تفصیل توضیح گشته است که خلاصه‌اش این است. قرآن شریف اعظم معجزۀ رسول اکرم الهی است زیرا هدایت بخش است، نافذ در قلوب است، حاوی تعالیم و احکامی است که اجرایش مسیر تاریخ انسانی را تغییر داده است. منشاء آفرینش تمدّنی عظیم است که مقدّمۀ تمدّن عظیم مسیحی مغرب‌زمین گشته است. علّت اصلی اعجاز قرآن شریف هدایتی است که در آن مندرج است. این هدایت به اصطلاح ادبا وجه اعجاز قرآن است. به هر کجای قرآن شریف نظر شود این نکته تائید می‌شود وظیفۀ اصلی مظاهر الهی یعنی رسولان الهی هدایت نفوس انسانی است و این موضوع در ده‌ها جای از قرآن کریم آمده است و کافی است به کشف الآیات این کتاب مجید رجوع نمائیم و همۀ آیات مربوطه را زیارت کنیم. در سورۀ لقمان می‌فرماید: «تلک آیاتُ الکتاب الحکیم هُدیً و رحمهً للمحسنین». در این آیه قرآن کریم هدایت و رحمت خوانده شده است. هر کجای از حجیّت قرآن شریف سخن بمیان می‌آید موضوع توانائی قرآن شریف در هدایت مردمان مطرح می‌شود. این است علّت حقیقی و اصلی اعجاز قرآن شریف. کتاب الهی هدایت می‌نماید، کلام الهی قلوب را متّحد می‌نماید. کدام کلام جز کلام الهی قادر بود که بُغض و کین قلوب افراد قبائل متخاصم عرب را به الفت و اتّحاد بدَل نماید. قرآن شریف خطاب به رسول اکرم الهی می‌فرماید: «…لو انفقت ما فی‌الارض جمیعاً ما الّفت بین قلوبهم ولکن الله الّف بینهم…». می‌فرماید:ای محمّد اگر تو هر چه در زمین است صرف نمائی که قلوب را الفت بخشی قادر نخواهی بود ولیکن خداوند الفت می‌اندازد میان مردمان. مراد الهی این است که بشر قادر به ایجاد این الفت حقیقی در قلوب نیست ولیکن خداوند قادر است و می‌تواند الفت در میان مردمان پدید نماید.
باری با آنکه قرآن شریف هدایت الهی فرا راه بشریّت نهاد ولیکن منکرین و مخالفین چون معرضین در ادوار پیشین راه دشمنی و عِناد پوئیدند و همان اعتراضات که بر ایشان وارد بود بر رسول اکرم الهی وارد کردند. گفتند استغفرالله مجنون است، کذّاب است، معجزه‌ای به همراه ندارد، از بیگانگان یعنی اَعجام (ایرانیان) الهام می‌گیرد، عقاید ارزشمند چند صد سالۀ پدران ما را ردّ می‌کند. اهل کتاب دست خدا را بسته دانسته، گفتند پیامبر ما آخرین پیامبر است و نعوذبالله محمّد در ادّعای خویش کاذب است. مخالفان حضرت مسیح نیز به همین گونه بهانه‌ها توسّل نمودند و با حضرت مسیح به مخالفت پرداختند. محتوای دو کتاب آسمانی عظیم انجیل جلیل و قرآن کریم شاهد صدق ادّعای ما است. قرآن شریف در بیان تشابه علل مخالفت مردمان با رسولان الهی در هر دور در سورۀ بقره می‌فرماید: «کذلک قال‌الذّین من قبلهم مثل قولهم تشابهت قلوبهم» می‌فرماید همانگونه که در دور اسلام از پیامبر گرامی اعراض نمودند در ادوار پیشین نیز از دیگر پیامبران الهی اعراض نمودند. گفته‌های آنان مثل یکدیگر و قلوبشان مشابه است.
باری آنچه مخالفان حضرت مسیح و حضرت رسول اکرم الهی گفتند سخن واهی بود. نتیجۀ تلاش آنان در مخالفت جز خُسران نبود. خداوند حضرت مسیح و حضرت رسول اکرم الهی را پیروز فرمود و ظهور آن دو بزرگوار مبنای تمدّنی عظیم در جهان انسانی گشت. ش


برای شنیدن این برنامه در ساندکلاد اینجا را کلیک کنید.