مسیر مقدر
آبان ۱۸, ۱۴۰۰

«من در مسیر مقدّر خود گام بر می‌دارم

و مقصدم را نیز خوب می‌شناسم

شاید صد توفان و صد کولاک

با غضب و خشمی فراوان احاطه‌ام کنند

شاید که صدها تایتانیک

به قعر دریاها روند

شاید که امواجِ پرجنون به سقف آسمان رسند

و باز هیچ یک، نه هدف و نه مقصدم را تغییری خواهند داد،

و نه اندکی مرا مشوش خواهند ساخت

نه حتّی به چپ

و نه به راست خود چشم خواهم انداخت

نگاهم تنها به مسیر پیش روست، به دوردست‌ها

از میان تاریکی نفوذناپذیر شب

ورای بادهای غرّان

و طوفان‌های خشمناک

میبینم شکاف آن نور پرشکوه را

که همواره مرا به جلو می‌خواند، به سمت خویش

هوای دلکشِ آرام خواهد آمد

و این مسافر سلامت به مقصدش خواهد رسید»

«ابداً امید را از خدا قطع منما

در هیچ حالتی نومید مشو»

قسمت های دیگر این برنامه

ثبت نام در خبرنامه