Program Picture
قسمت ۱۲
آذر ۱۶, ۱۳۹۶

مرور مجموعه مقالۀ «دعا و مناجات»، نوشتۀ دیوید لنگنس و ترزا لنگنس (بخش دوم) و آخر.

***

فرزاد: دوستان سلام؛ با یک برنامه‌ی دیگه از مجموعه «آموزه‌های نو»، به اتفاق پریسا، با شما هستیم.

پریسا: سلام من رو هم از استودیوی رادیو پیام دوست در کانادا پذیرا باشید.

فرزاد: دوستان؛ همان­طور که حتما خاطرتان هست، هفته گذشته بررسی مجموعه مقاله­­‌ای را شروع کردیم از وب­سایت بهائی­ تیچینگز رفته­‌ایم، با عنوان «دعا و مناجات».

پریسا: این مجموعه مقاله را دیوید لنگنس و همسرش ترزا لنگنس نوشته‌­اند که با هر دوی­شان قبلا آشنا شده‌­ایم.

فرزاد: این هفته هم چند مقاله آخر این مجموعه را با هم مرور می­‌کنیم.

پریسا: دوستان، قبل از اینکه به سراغ این مجموعه مقاله برویم، می­‌خواهیم یک بار دیگر خواهش کنیم که به فیس­بوک و تلگرام سرویس رسانه­‌ای فارسی بهائی سر بزنید و درباره­‌ی مقاله­‌ها نظر بدهید.

فرزاد: آدرس صفحه­‌ی فیس­بوک و تلگرام مان را در آخر همین برنامه یک بار دیگر به اطلاع شما می‌­رسانیم.

پریسا: دوستان، لطفا با برنامه امروز ما همراه باشید.

پریسا: حتما خاطرتان هست که هفته­‌ی گذشته چند موضوع مهم و جالب را درباره دعا و مناجات بررسی کردیم.

فرزاد: بله، درباره چرا باید دعا و مناجات خواند، تأثیر آن بر رفتار و نگرش انسان، اهمیت دعا و مناجات گروهی، و بالاخره اینکه آیا دعا و مناجات به ما در شناخت خدا کمک می­‌کند یا نه صحبت کردیم.

پریسا: در مورد اهمیت دعا و مناجات اشاره کردیم که به نظر دیوید لنگنس دعا کردن می­‌تواند ما را به منبع سرشار قوای روحانی متصل کند و از این طریق ما را آدم­‌هایی با اعتماد به نفس بیشتر، باگذشت­‌تر، و مهربان­‌تر کند.

فرزاد: دلیلش هم این بود که در دعا و مناجات ما اقرار به عجز و ناتوانی خودمان در برابر موجودی متعالی و مطلق می­‌کنیم و درک این عجز و ناتوانی مساوی است با فهم اینکه زمام امور زندگی در دست ما نیست؛ ما جزئی از زندگی هستیم، در ارتباط و وابستگی به دیگران.

پریسا: درست است. و همین طور از دعای گروهی گفتیم، از تجربه­‌ی دیوید لنگنس و همسرش، ترزا، در این مورد؛ و اینکه چقدر با هم دعا خواندن به اتحاد و نزدیکی آنها کمک کرده.

فرزاد: و نکته آخری که درباره­‌اش حرف زدیم امکان شناخت خدا از طریق دعا و مناجات بود.

پریسا: بله. اگر به خاطر داشته باشی گفتیم که بنا بر آموزه‌­های بهائی، در نظر و عمل، شناخت خدا میسر نیست.

فرزاد: با وجود این، دیوید لنگنس معتقد است که با خواندن دعا و مناجات است که ما بیشتر از هر حالت و موقعیت دیگری خودمان را به خدا نزدیک می‌­بینیم.

پریسا: درست است.

فرزاد: خب، اگر موافق باشی یکی از سؤال­‌هایی را طرح کنیم که در خیلی از نظرها زیر این مقاله‌­ها دیده می­شد.

پریسا: حتما.

فرزاد: سوال این است: آیا دعا و مناجات کارگر است؟ به عبارت دیگر، آیا با دعا و مناجات می­‌شود وضعیت امور را تغییر داد؟ مثلا، اگر کسی دعا کند خدا او را پولدار کند، این اتفاق می‌­افتد؟

پریسا: سؤال خوبی است. اتفاقا ترزا لنگنس در چند مقاله درباره این موضوع صحبت می‌­کند، و در همه این موارد با اطمینان قاطع از اینکه دعا و مناجات مؤثر و کارگر است.

فرزاد: چطور؟

پریسا: خب، قبل از هرچیز اینکه در همه اقوام و ملل و ادیان و آیین­‌ها دعا و مناجات هست. از جوامع ابتدایی بگیر که با رقص و آواز دعا می­‌خواندند، تا بودایی­‌ها و یهودی­‌ها و مسیحی­‌ها و مسلمان­‌ها، همه و همه، به طریق و آیین خودشان دعا و مناجات می­‌کنند. این نکته شاید برایت جالب باشد: لنگنس می­‌گوید در تحقیقی که در سال 2015 در آمریکا انجام شد، بیشتر از نصف شرکت­‌کنندگان گفته بودند که هر روز دعا و مناجات می­‌خوانند.

فرزاد: خب، این‌ها توی دعا و مناجات­‌های­شان از خدا چه می­‌خواهند؟

پریسا: تقریبا هرچیزی که فکرش را بکنی: از کمک به عزیزان­شان تا خواسته‌­های سؤال­‌برانگیزی مثل پیدا کردن جای پارک، برنده شدن در لاتاری، یا حتی اخراج همکار نچسب­‌شان در کار.

فرزاد: به هر حال ادای آداب دعا و مناجات تمرین و ممارست می­‌خواهد.

news letter image

ثبت نام در خبرنامه