Program Picture

آموزه‌های نو - فصل ۷

قسمت ۲۲
۲۳ اسفند ۱۴۰۱

بررسی مقاله «صرف غذا با خانواده فرصتی برای صمیمیت و آرامش» نوشته ردیانس تالی.

***

فرزاد: دوستان و همراهان همیشگی؛ وقت به خیر! من فرزاد، به همراه همکارم پریسا امروز هم یک قسمت دیگه از آموزه‌های نو رو تقدیمتون می‌کنیم.

پریسا: این هفته ابتدا به خبری جالب و هیجان‌انگیز می‌پردازیم و در ادامه هم طبق روال همیشه مقاله‌ای از وب‌سایت بهائی تیچینگز را بهتون معرفی می‌کنیم با عنوان: «صرف غذا با خانواده فرصتی برای صمیمیت و آرامش» نوشته ردیانس تالی. خبر دو رو هم بعد بهتون می‌گیم.

فرزاد: دوستان با ما همراه باشید.

پریسا: دوستان همونطور که همه می‌دونید در سال 2019 ویروسی به نام Covid 19 در چین شایع شد و در سال 2020 به اکثر کشورهای دنیا سرایت کرد و تعداد زیادی بهش مبتلا شدن. مدارس و مشاغل کم اهمیت‌تر برای مدتی تعطیل شدن و از مردم خواسته شد که در خانه‌هاشون بمونن و به جز موارد ضروری خارج نشن تا از همه‌گیر شدن این بیماری تا اونجایی که می‌شد جلوگیری کنن.

فرزاد: در این دوران فعالیت‌های خودجوش زیادی شکل گرفت. در هر شهر و محله‌ای افرادی که امکانش رو داشتن دست یاری و کمک به سوی اونهایی که نیاز داشتن دراز کردن. گروه‌هایی در شبکه‌های اجتماعی برای انجام این کار تشکیل شد.

پریسا: موسس وب‌سایت بهائی تیچینگز هم دست به ابتکاری خلاقانه زد. وب‌سایتی رو به نام Light Up the World راه‌اندازی کرد و از تمام افراد از هر دین و مذهب و اعتقاد دعوت کرد که ساعتی رو انتخاب کنن و دعایی بخونن یا فکر مثبت یا حتی لینک موسیقی‌ای رو به اشتراک بذارن. در صفحه اول این وب‌سایت تصویری از گردش کره زمین دیده می‌شه و اسم کشور و شهری که در اون لحظه فردی داره دعا می‌خونه دیده می‌شه. اسم این حرکت رو گذاشته‌اند دعای زنجیره‌ای.

فرزاد: دوستان امیدواریم وقتی این برنامه از رادیو پخش می‌شه دیگه سنه کرونایی به تاریخ پیوسته باشه و نگرانی‌ها برطرف شده باشه. اما به هر حال ازتون دعوت می‌کنیم اگر فرصتی کردین به این وب‌سایت سری بزنین. حال و هوای خاصی داره مخصوصا وقتی می‌بینی یک نفر در اون لحظه در گوشه‌ای از دنیا داره دعا می‌خونه.

پریسا: دوستان بعد از یک استراحت کوتاه به قسمت دوم برنامه و معرفی مقاله این هفته می‌پردازیم که اون هم بی‌ارتباط با دورانی که ویروس کرونا در دنیا پخش شده بود و همه تشویق به موندن در خونه شده بودن نیست.

فرزاد: این مقاله را ردیانس تالی نوشته و عنوانش هست: «صرف غذا با خانواده فرصتی برای صمیمیت و آرامش».

پریسا: ردیانس تالی از دانشگاه مریلند در رشته ارتباطات و روزنامه‌نگاری فارغ‌التحصیل شده. تا به حال دو کتاب شعر هم نوشته که امیدواره به زودی چاپشون کنه.

فرزاد: خیلی از ما قدیمی‌ها با این عادت بزرگ شدیم که وعده‌های غذایی مثل صبحانه، نهار و شام رو در کنار اعضای خانواده صرف کنیم و از این فرصت استفاده کنیم و برای بقیه از اتفاقاتی بگیم که در طول روز برامون افتاده و گاهی ازشون مشورت بگیریم. اما مشغله‌ها و پیچیدگی‌های زندگی امروز این فرصت رو از خیلی از ماها گرفته.

پریسا: بله به طور مثال شیفت‌های متفاوت و ساعات طولانی کار بین اعضای یک خونواده باعث شده که هر کس موقعی از روز غذا بخوره. خیلی وقت‌ها بچه‌ها که به سن دانشگاه می‌رسن، اسباب کشی می‌کنن و می‌رن خوابگاه یا اصلا شهر دیگه‌ای و به ندرت و گاهی فقط در تعطیلات فرصت می‌کنن که با خانواده‌شون وعده غذایی صرف کنن.

فرزاد: ردیانس در این مقاله از تجربه یکی از دوستانش در دوران قرنطیه سال 2019-2020 می‌گه. این خونواده 4 نفری بعد از هفت سال دوباره زیر یک سقف دور هم جمع شدن. پدر و مادر سر کار نمی‌رن و بچه‌ها هم از دانشگاه‌هایشان در شهرهای دیگه برگشتن خونه.

پریسا: حالا تصور کنین چه اوضاعی پیش اومده. هر کدومشون در طی این هفت سال تغییر کردن و احتمالا عادت‌های جدیدی پیدا کردن و حالا قراره زیر یک سقف که ظاهرا به گفته خودشون خیلی هم بزرگ نیست مدتی با هم باشن.

news letter image

ثبت نام در خبرنامه