Program Picture

آموزه‌های نو - فصل ۷

قسمت ۱۵
۰۴ بهمن ۱۴۰۱

بررسی مقاله‌های «علم زندگی کردن» نوشته کنگ لیانگ هوآنگ و «آزادی صحبت نکردن» است نوشته وی ام گوپال.

***

پریسا: دوستان عزیز، سلام. من پریسا هستم از مجریان پر و پا قرص برنامه آموزه‌های نو.

فرزاد: من هم فرزادم و امروز با معرفی دو مقاله دیگه از وب‌سایت بهائی تیچینگز در خدمت شما هستیم.

پریسا: مقاله اول را کنگ لیانگ هوآنگ نوشته با عنوان «علم زندگی کردن».

فرزاد: و عنوان مقاله دوم «آزادی صحبت نکردن» است نوشته وی ام گوپال.

پریسا: دوستان، ازتون دعوت می‌کنیم تا انتهای برنامه با ما باشید و در صورت امکان پیشنهادات و نظراتتون رو هم به آدرسی که اعلام می‌کنیم بفرستین.

پریسا: همون‌طور که اول برنامه گفتیم، امروز خلاصه مقاله «علم زندگی کردن» نوشته کنگ لیانگ هوآنگ رو تقدیمتون می‌کنیم.

فرزاد: کِنگ لیانگ هوانگ اهل تایوان است. نویسنده هست و بلاگ شخصی‌اش رو می‌گردونه. چینی و انگلیسی صحبت می­کند و به هر دو زبان هم مقاله‌هایی درباره مفهوم معنویت و اهمیت مراقبه می‌نویسه. سفر روحانی او از اعتقاد به دیانت بودایی شروع می‌شه و به مرور زمان او رو به دیانت مسیحی و اعتقادات دیانت بهائی علاقمند می‌کنه.

پریسا: کنگ لیانگ هوآنگ مقالش رو با اشاره به مطلب جالبی شروع می‌کنه: اینکه زندگی کردن علم است.

فرزاد: برای من هم جالب بود، چون همیشه شنیده بودیم می‌گن زندگی کردن هنره: هنر زندگی کردن. اما عنوان این مقاله هست علم زندگی کردن.

پریسا: بله ، البته اگر درست متوجه شده باشم از دید کنگ لیانگ هوآنگ زندگی کردن هم هنره و هم علم.

فرزاد: خب. این یعنی زندگی کردن خیلی سخت‌تر از آن چیزی است که تا حالا فکر می­کرده­ایم. حالا منظورش از زندگی کردن علم است چیه؟

پریسا: خوب نحوه برخورد ما با مشکلات در زندگی روزانه چطوریه؟

فرزاد: در مورد مشکل فکر می‌کنیم، سعی می‌کنیم درباره اش تا اونجا که می‌تونیم اطلاعات جمع کنیم و بعد هم به دنبال راه حل می‌گردیم.

پریسا: دقیقا همون مراحلی که در روش علمی به کار می­ره: مشاهده، سوال، حدس و گمان، آزمایش و خطا، و نتیجه‌گیری که می‌شه همون کسب آگاهی و تجربه.

فرزاد: پس منظورش این است که در تجربیات معنویمون هم، همین مراحل رو پشت سر می‌گذاریم. با این تفاوت که در علم ار کتب علمی استفاده می‌کنیم و در معنویت کتاب‌هایی که پیامبران الهی برامون آوردن.

پریسا: و زندگی روزانه ما هم کلاس درس یا آزمایشگاه محسوب می‌شه.

فرزاد: پس می‌تونیم اشتباه کنیم، امتحان بدیم و نمره کم بگیرم و بعد تلاش کنیم نمره‌مون بهتر بشه. حتی یه کلاس رو چند بار بگذرونیم. و حتی بعضی وقت‌ها از کلاس غیبت کنیم.

پریسا: بله، راستش نمی‌دونم اصلا بشه از کلاس زندگی غیبت کرد یا نه. اما نکته مهمی که کنگ لیانگ هوآنگ در مقاله اش به اون اشاره می‌کنه اینه که وجود جسمانی ما به وجود درونی یا روحانی ما وصل هست. و ما باید خودمون رو آموزش بدیم که مدام از اونچه که در درون و ذهنمون می‌گذره آگاه باشیم و به محض اینکه متوجه تغییری می‌شیم از خودمون بپرسیم آیا اونچه در ما می‌گذره بر پایه توهم هست؟ آیا افکارمون از ذهن بسته­مون سرچشمه می‌گیره؟

فرزاد: و البته این آگاهی از خود بهمون کمک می‌کنه پتانسیل‌هایی که درونمون هست رو کشف کنیم. خیلی وقت‌ها مثل علم، ممکنه به سرعت به جواب نرسیم. مجبور شیم بار‌ها و بارها آزمایش کنیم و به راه خطا بریم. اما در نهایت با تلاش‌های پی در پی و صاف کردن قلب و ذهنمون می‌تونیم جواب سوالاتمون رو پیدا کنیم.

پریسا: دوستان امیدواریم قسمت اول مقاله امروز رو پسندیده باشید. در قسمت دوم به معرفی خلاصه مقاله «آزادی صحبت نکردن» نوشته وی ام گوپال می‌پردازیم.

فرزاد: وی ام گوپال در زمینه نرم‌افزار و بانک اطلاعات تخصص داره و چندین کتاب در این باره نوشته. او همین‌طور دو کتاب در زمینه معنویت نوشته. او در حال حاضر با همسر و دو فرزندش در ایالت آنتاریوی کانادا زندگی می‌کنه.

پریسا: وی ام گوپال در این مقاله میگه به همون اندازه که آزادی صحبت کردن یا آزادی بیان مهمه، آزادی صحبت نکردن هم مهمه.

فرزاد: بله، همه ما عصبانی می‌شیم، صبر و تحمل‌مون رو از دست می‌دیم و وقتی کارد به استخونمون می‌رسه هر چی از دهنمون در می‌یاد به طرف مقابل می‌گیم و حسابی با حرف‌هامون اون رو از خودمون می‌رنجونیم. بعد که عصبانیتمون فروکش می‌کنه و آروم می‌شیم می‌ریم از طرف مقابل عذر خواهی می‌کنیم، ولی هیچ وقت نمی‌تونیم اون اثر و لکه‌ای که روی قلب اون فرد گذاشتیم رو به طور کامل پاک کنیم و از بین ببریم.

news letter image

ثبت نام در خبرنامه