همسایه‌داری، قدمی به سوی جامعه‌سازی

Program Picture

آموزه‌های نو - فصل ۸

همسایه‌داری، قدمی به سوی جامعه‌سازی
۲۰ تیر ۱۴۰۲

وقتی چند نفر رو تو محله می‌شناسی، با آن‌ها سلام و علیک داری و گاهی اوقات هم با آن‌ها چند کلمه حرف می‌زنی، لذت می‌بری. میشل گورینگ در مقاله‌اش با عنوان: همسایگی، قدمی به سوی وحدت و قوت، معاشرت با همسایه‌ها را قدمی مهم برای ساختن جامعه‌ای منسجم و متحد می‌داند. در بخش دیگری از برنامه‌ امروز مقاله‌ حرمت جسد بعد از مرگ را مرور می‌کنیم که مراسم و آداب دفن جسد را در آیین بهائی مرور می‌کند.

***

فرزاد: دوستان عزیز وقتتون بخیر. امیدواریم که اوقات به کامتون باشه. فرزاد هستم و به اتفاق همکارم

پریسا: پریسا

فرزاد: این هفته هم با دو مقاله دیگه در خدمت شما هستیم.

پریسا: همراهان عزیز، ازتون دعوت می‌کنم امروز هم به خلاصه دو مقاله‌ی دیگه از وب‌سایت بهائی‌تیچینگز گوش بدهید. مقاله اول با عنوان «حرمت جسد بعد از مرگ» نوشته دیوید لنگنس؛

فرزاد: و مقاله دوم با عنوان همسایگی: قدمی به سوی وحدت و قوت نوشته‌ی میشل گورینگ Michelle Goering.

پریسا: دوستان با ما همراه باشید.

پریسا: دوستان دیگه تا الان باید همون قدر که من و فرزاد رو شناختین، دیوید لنگنس رو هم بشناسین.

فرزاد: دیوید لنگنس برای وب سایت بهائی‌تیچینگز مقاله می‌نویسه و کار ویراستاری مقاله‌های این مجله­ی آنلاین رو هم انجام می‌ده. او در مجله پیست هم نقد‌هایی می‌نویسه. امروز هم مقاله‌ای از او داریم با عنوان «حرمت جسد بعد از مرگ».

پریسا: خوب فرزاد نظرت راجع به مقاله چیه؟

فرزاد: خوب قبل از هر چیز باید بگم که نمی‌دونستم که فیل‌ها و شامپانزه‌ها هم مرده‌هاشون رو دفن می‌کنن. به قول نویسنده مقاله وقتی می‌بینیم حداقل بعضی از حیوانات هم، مثل فیل و شامپانزه، به طورغریزی این کار رو انجام می‌دن اهمیت گرفتن مراسم و احترام به متوفی بین انسان‌ها هم معلوم می‌شه.

پریسا: الان به نظرم رسید اصلا شاید انسان‌های اولیه هم از شامپانزه‌ها یاد گرفتن.

فرزاد: صحت فرضیه تو رو دیگه باید از باستان شناس‌ها و مردم‌شناس‌ها بپرسیم.

پریسا: بهتره برگردیم به مقاله. دیوید لنگنس مقاله‌اش رو بر اساس دیدگاه دیانت بهائی نوشته.

فرزاد: همونطور که می‌دونی در آیین بهائی مراسم ساده‌ای برای دفن متوفی در نظر گرفته شده.

پریسا: شاید بد نباشد خیلی مختصر این مراحل را مرور کنیم.

فرزاد: بله.

  1. باید میت را شست و حتی الامکان به او عطر زد.
  2. بعد از شستن او را در پنج قطعه پارچه می‌پیچند.
  3. انگشتری به دست او می‌کنند که آیه‌ای به این مضمون روی آن حک شده: از خداوند آمد‌ه‌ام و به سوی او برمی‌گردم؛ از غیر او بریده‌ام و به اسم بخشنده مهربان او متمسکم.
  4. بعد جسد را در صندوقی ساخته‌شده از چوب، بلور یا سنگ می‌‌گذراند.
  5. تابوت را رو به قبله بهائیان می‌گذارند و نماز میت را می‌خوانند.
  6. و بالاخره میت را در تابوت به خاک می‌سپرند.

پریسا: ممنون. در یک جایی از مقاله، نویسنده به نکته مهم و جالبی اشاره کرده بود.

فرزاد: چه نکته‌ای؟

پریسا: این که در آیین بهائی جسد نباید سوزانده بشه.

فرزاد: نویسنده دلیلش رو هم گفته بود؟

پریسا: استنباط نویسنده این بود که جسد باید در خاک قرار بگیره و به تدریج تجزیه بشه چون اگر سوزانده بشه و به خاکستر تبدیل بشه، انگار به چرخه طبیعت لطمه می‌خورد.

فرزاد: جالب بود. ممنون.

فرزاد: دوستان خسته نباشید.

پریسا:  در این بخش از برنامه‌ی امروز، خلاصه مقاله‌ی همسایگی: قدمی به سوی وحدت و قوت نوشته‌ی میشل گورینگ Michelle Goering رو با هم مرور می‌کنیم.

فرزاد: میشل گورینگ نویسنده، شاعر، خواننده و نوازنده‌ی گیتار هست. یکی از چیزهایی که برایش خیلی مهمه ساختن جامعه است. به همین دلیل به همراه دو فرزند دوقلو و همسرش در فعالیت‌های جامعه‌سازی جامعه بهائی شرکت می‌کنه.

پریسا: میشل مقاله‌اش رو با یه خاطره تعریف می‌کنه. می‌گه در راه برگشت از سفر با همسرش بوده که پسرش زنگ می‌زنه. صداش می‌لرزیده و خیلی ترسیده بوده. ظاهرا حیوانی به مرغ خونگشیون حمله کرده بوده و پسر میشل و برادرش نمی‌دونستن چطور بهش کمک کنن. میشل بعد از کمی فکر پیشنهاد می‌کنه که از همسایه‌شون کمک بگیرن. بعد از یک ساعت که دوباره با پسرش تماس می‌گیره آروم‌تر شده بوده. همسایه‌شون اومده بوده و به بچه‌ها کمک کرده بود تا به حال و روز حیوان خانگی‌شان رسیدگی کنند.

فرزاد: نکته مهم توی این داستان ارتباط داشتن با همسایه‌هاست.

news letter image

ثبت نام در خبرنامه