حضرت عبدالبهاء – اوائل دورۀ وصایت

حضرت عبدالبهاء – اوائل دورۀ وصایت
فروردین ۳, ۱۳۹۹

از جمله نفوسی که در آغاز عهد وصایت حضرت عبدالبهاء به عالم بالا شتافتند، یارمحمد نبیل زرندی ملقب از قلم حضرت بهاءالله به نبیل اعظم را توان نام برد. نبیل زرندی حدود یکصد روز پس از صعود حضرت بهاءالله به علت تألمات روح ناشی از فرقت از محبوب، خویشتن را در دریا غرق نمود. داستان زندگی نبیل زرندی داستان شگفت‌انگیزی است. داستان عاشق بی‌قراری است که در دلش اخگر عشق بیداد می‌نماید. نبیل در سال 1247 هجری قمری در زرند ساوه تولد یافت و در همان خردسالی اندک خواندن و نوشتن و قرائت قرآن شریف آموخت و هنوز کودکی خردسال بود که به شبانی پرداخت. در هفده سالگی اتفاقا نزدیک طهران از آئین جدید آگاه گشت و سپس به وسیلۀ سید حسین زواره‌ای و سید اسمعیل زواره‌ای آگاهی خویش را تکمیل نمود و به قبول آئین حضرت باب فائز گشت. از همان اوقات با برجسته‌ترین اصحاب آن حضرت ارتباط یافت و از محضر آنان استفادۀ بسیار برد.

برای دانلود متن کامل این قسمت کلیک کنید.

ثبت نام در خبرنامه